Leven in Vrede.
Leven in Vrede, en met name leven in innerlijke Vrede is het thema wat nu speelt. Hoe “bewaak” je dit en wat brengt het je?
Het lijkt altijd zo’n “verheven” woord, Vrede, eigenlijk iets wat niet thuis hoort in deze chaotische tijd, een woord uit ver vervlogen tijden. Uit tijden dat alles nog overzichtelijk was, er géén telefoon, TV, internet of wat dan ook was . Wat jou, als je hier niet voor waakt, steeds uit jouw Vrede wakker schudt met “de Realiteit”.
Maar is het verlangen, het koesteren en het bewerkstelligen van Vrede dan een hopeloze zaak, een utopie, slechts iets voor monniken die zich hiervoor kunnen afschermen of een enkeling die Verlicht is?
De drang naar een rustpunt, een houvast, een onwrikbaar geloof een missie om het onmogelijke mogelijk te maken en een zekerheid dat Vrede tezamen met Onvoorwaardelijke Liefde dé pijlers zijn van ons bestaan maken mij duidelijk dat het realiseerbaar moet zijn om in Vrede te leven.
Hoe om te gaan met de druk van buiten, met de verwachtingen die de ander van ons heeft, maar die we vaak ook onszelf opleggen, en met het gevoel te kort te schieten als we ons tempo aanpassen aan ons Eigen ritme, ons Eigen cadans?
In alle drukte even niet die telefoon opnemen, niet die afspraak maken waarvan je weet dat het jou uit jouw balans haalt, even de boel de boel laten om bij te komen, tot rust te komen, weer oog te hebben voor die Lichtpuntjes die alléén vanuit innerlijke rust en vrede gevoeld en gezien kunnen worden.
Kortom even nee te zeggen tegen de reis, ons Leven, die we te vaak per sneltrein maken en zomaar even uit te stappen.
Vaak op een station wat we niet kennen, wat ons triggert om de naam, de kleur, de her-innering, maar waar we voor ons gevoel gehoor aan moeten geven.
Even stil staan, even adem halen, even verbinden, even proeven van het geluk, ruiken aan de vrijheid en de gouden straal van Het Ogen-blik zien. Het woord Dharma komt bij me naar boven, het één zijn met het Al om ons heen en in ons.
In alle beslommeringen Ineens het besef, wie ben ik, wat kom ik hier doen op deze prachtige wonderlijke planeet Aarde.
Je één voelen met de Lucht die je inademt, de zonnestraal die je verwarmd, de geur van de Herfst, de oogst, volledig in je op te snuiven. Je één voelen met het moment, het seizoen, het besef dat we allemaal het Goddelijke in ons hebben en we één zijn, we allen één zijn.
En weet je het maakt niet uit of je dit iedere dag doet, eens per week of eens per maand, het gaat erom dat het voor iedereen haalbaar is.
Kleine uitstapjes die je zelfs in de geest kunt maken, dus……..wees lief voor jezelf en sta ze toe.
Maak gebruik van deze Gouden Momenten en bewaak je momenten van Vrede, laat ze integreren en maak ze tot realiteit en voel wat het je brengt en doet.
Keep it simple, laat het Zijn en laat het komen zoals het komt en besef het is Al goed.
En dat geeft waarschijnlijk de meeste Vrede, dat het Al goed is, dat je zonder oordeel het Leven leeft.
Hartegroet,
Zdenka-Shining Star
Harfsen , maandag 26 oktober 2009.
Over-gave.
Overgave, als je goed luistert naar dit woord merk je dat het is opgebouwd uit twee woorden Over en Gave. Het woord over in overgave staat voor mij voor het overgeven aan het leven, aan de situatie, aan Al wat is. Eigenlijk staat het symbool voor wat er van je gevraagd wordt als je “bedreigd”wordt, n.l. je steekt je handen in de lucht en geeft je Over, je hebt het niet meer in de hand en laat volledig los.
Je kunt niets meer vasthouden en je bent a.h.w aan de Goden overgeleverd.
Daarom gaat het voor mij ook véél verder dan Loslaten. Bij loslaten heb je nog een keus, bij overgave ben je voorbij die keus.
Voor ons mensen iets “vreselijks” , het idee dat je “het” niet meer in de hand hebt, dat je geen invloed meer kan uitoefenen, geen sturing meer kan geven.
Kortom iets wat je niet gauw vrijwillig zal doen, je Over-geven.
Toch zijn het vaak deze bijna “onmenselijke” situaties die je kracht geven om te komen tot het tweede woord, jouw Gave.
Is het n.l niet vaak zo dat wij op momenten dat wij in een levensbedreigende situatie, of in een grote emotionele shock zijn, komen tot Overgave?
Als iets te zwaar en/ of te moeilijk te hanteren is, als er voor een probleem geen oplossing gevonden kan worden, als er geen kans op genezing is, als er iets onvermijdelijks staat te gebeuren, als we op een kruising in ons Leven staan etc etc.
Op deze momenten geven we ons over en vragen of bidden voor een antwoord, een oplossing, een uitweg of simpelweg hulp van boven, van de spirits, van de engelen, van God.
Op die momenten ervaar je dikwijls een soort stroom die door je heen gaat, een zachte bries, een hand op je schouder, een warm gevoel in je Hart en vaak komen er op dat moment ook tranen.
Die tranen (zowel innerlijke als uiterlijke ) maken de “weg vrij” , zorgen dat de stroom die geblokkeerd is door angst, twijfel, onzekerheid weer op gang komt en wij weer verbonden worden met de grootste gift ons gegeven, n.l. onze Gaven.
Doordat de tranen onze ogen schoon spoelen kunnen wij weer helder zien, doordat onze oren niet meer verstopt zijn door het argumenteren kunnen wij weer helder horen, doordat ons hart niet meer uit angst wordt samengeknepen kunnen wij weer helder voelen.
Op dat moment beschikken wij Over de Gave die meestal als eerste aangeeft de situatie zoals hij op dat moment is te Over- Zien.
Als je alle oordeel weghaalt uit een situatie, je de situatie daardoor over-ziet sta je volledig in het Nu en ben je verbonden met alles om je heen, dus ook alles wat jou tot beschikking staat, je geestkracht, je wijsheid, je Liefde, je gids of je engel, je daadkracht, je fantasie, je creativiteit, kortom alles wat je hebt “verzameld” in jouw leven kan je NU uit putten. Het is dát moment wat ook genoemd wordt als zijnde Het juweel in de Lotus, ( Om mani padme hum, de mantra van compassie, van mededogen). Een korte blik op iets wat eigenlijk alle realiteit en voorstellingsvermogen te boven gaat.
Dat is Overgave, je bewust zijn dat alles ontstaat uit het Niets, uit de Leegte, uit en in het NU.
Dat alles er in feite al IS , we hoeven het slechts te zien en ons eraan over te geven.
Het is als een zonnestraal, die je ziet, die je verwarmt, maar die je niet vast kunt houden, het Is er in alle kracht, maar is tegelijkertijd ongrijpbaar.
En zoals we ons koesteren in die zonnestraal, zo kunnen we ons ook koesteren aan onze grootste Gave n.l. onze Over Gave.
In meditatie, in gebed, in de Natuur, in het gewone dagelijkse Leven.
Wetende en vertrouwende op onze Gaven, maar ook wetende en vertrouwende dat het Goed is om soms onze handen in de lucht te steken en ons over te geven aan de spirits, aan de natuur, aan de engelen, aan God, om daarna weer sterker en intens dankbaar van Al wat is ons Leven te leven en volledig in het Nu te gaan en te staan.
Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede en ik buig mij voor uw wijsheid.
So be it !
Zondag 1 maart 2009, Zdeňka-Shining Star.
muziek: Michel Pepe - Les Reflects du Silence
Voor het lezen van de overige Bespiegelingen klik op Verder.
